Imagen de archivo de unas oposiciones del Sergas en Silleda

Aspirantes a facultativos del Sergas acuden este sábado a las pruebas de Silleda pese a que es posible que ya hayan ganado plaza en el concurso para puestos de difícil cobertura, porque aún no está resuelto oficialmente

16 mar 2024 . Actualizado a las 05:00 h.

Casi 1.700 opositores están llamados a pasar este sábado por el recinto ferial de Silleda. En juego hay un total de 163 plazas sanitarias. Unos acuden para hacerse con un puesto de especialista en medicina interna; otros, para anestesiología y reanimación; algunos aspiran a una plaza en cardiología… En total, se celebran pruebas para 38 especialidades distintas.

Lo más curioso es que entre quienes este sábado acuden a examinarse hay más de uno y de dos aspirantes que, virtualmente, ya tienen su plaza en el servicio sanitario gallego. Que no necesitarían presentarse a este examen para entrar a formar parte del personal estatutario del Sergas, con puesto fijo, dejando atrás la interinidad. Salvo por un pequeño detalle. El proceso por el que han obtenido esa plaza aún no está resuelto definitivamente. Es decir, su incorporación aún no es oficial. Algunos ni siquiera saben en qué hospital deberán trabajar.

Es el caso de Ruth, nombre ficticio de una aspirante a plazas de Psicología Clínica. Se examina a partir de las cuatro de la tarde dentro de un proceso de estabilización por concurso oposición que oferta dos plazas. Sin embargo, el martes supo que en otro proceso del Sergas, este por concurso de méritos, sin examen, para plazas de difícil cobertura, obtuvo un puesto que, a priori, le garantiza hacerse con alguna de las 37 plazas en liza.

¿Por qué, entonces, pasar de nuevo por los nervios de una prueba de oposición? «Por la sensación de inseguridad», explica. El listado que salió esta semana es informativo. El oficial no se publicará hasta el próximo miércoles día 20 en el DOG, según ha avanzado la Xunta a los sindicatos. Será entonces cuando confirme si ha conseguido un puesto. Y sabrá el listado de destinos posibles. «Se supone que una vez salga eso, la incorporación será rápida. ¿Pero y si hay algún recurso y al final el proceso se paraliza? Ya hay un proceso de estabilización solo por concurso que está impugnado. Al final lo que sucede es que nos presentamos a todo por si acaso pasa algo», dice la opositora.





¿Qué puedo hacer si mi oposición tarda demasiado en resolverse?




MÓNICA P. VILAR



Son muchos los aspirantes que están inscritos en los dos procesos, el de plazas de difícil cobertura y el que incluye examen de oposición. Y para todos ellos ha sido un año difícil, pendientes de que la resolución del primero pudiera llegar con margen para saber si debían o no presentarse al segundo. «Levamos moito tempo pedíndolle á Administración que sacase o listado do concurso. Chegaron a dicirnos que sairía en decembro, pero xa ves, chegou o exame e aínda non hai sequera publicación oficial. Tivemos moitísimas consultas de opositores. Como se van arriscar a non ir a unha proba se non están seguros do que pasa co outro proceso? Non é bo ter á xente así, tan ao límite», indica Yésica López, delegada sindical de UGT Sanidade.

Acumulación de procesos selectivos

«Pode que se atrasaran un pouco, pero tamén hai que dicir que hai máis de cen categorías movéndose en listas, oposicións… É un cúmulo de circunstancias. Nunca se convocaran tantos procesos e para tantas categorías xuntas, pero esta vez a lei obrigou a poñer en marcha moitos procesos de estabilización», justifica Carlos Castro, del sindicato CSIF, que considera que la situación no genera especial inseguridad a los opositores. «Algunha consulta houbo, sobre ir ou non ao exame. Pero tamén é unha decisión moi persoal, porque o destino que podes conseguir nun proceso ao mellor é menos atractivo que noutro», añade.

«É certo que non é normal que se xunten tantos procesos, e que os de estabilización teñen que estar listos antes de que acabe o ano. Pero deberían darlle un pouco de axilidade, e ir resolvendo procesos. Pero cando llo reclamamos ao Sergas dinnos que teñen moitas frontes abertas, que non dan feito», rebate Yésica López.





¿Quién vigila que no se copie en las oposiciones?




Mónica P. Vilar



Manuel Moreira, de CIG Saúde, también resalta el «estrés» que supone para los opositores la incertidumbre y el seguir preparando exámenes sin saber si finalmente tendrán que hacerlos. Pero también el «esforzo organizativo» extra al que obliga no ir tachando candidatos a través de la adjudicación de plazas, reduciendo los participantes en las pruebas siguientes: «Os procesos non se resolven, acumúlanse, e iso obriga a presentarse aos exames a xente que igual xa ten praza nun proceso anterior, así que as probas sempre son moi numerosas», explica.

Ruth y varios de sus compañeros lo corroboran. Ella volverá a examinarse este sábado, aunque probablemente no seguirá participando en esta selección de personal. Aunque probablemente sea, solo, una pérdida de tiempo —si se obtiene nombramiento para una plaza, no es posible seguir participando en procesos selectivos para la misma categoría—. «A la Administración le pediría más agilidad resolviendo, desde luego, pero también más claridad a la hora de informar y dar plazos, porque al final uno toma decisiones que afectan a su vida personal y laboral en función del lo que cree que puede pasar con los procesos en los que está metido. Estás en vilo», reclama.